Roadtrip Italië mei 2014

Na een relaxte rit over de snelweg, in onze gesponsorde Mazda MX5 van Auto Kolenaar te Enschede, komen Maarten Jan en ondergetekende als laatste aan in Füssen bij hotel Schlosskrone. De organisatie Road- trips.nu, onder leiding van Joep Palstra, zat al lekker te bieren aan de bar. Füssen is het startpunt van de Roadtrip naar Italië en is gelegen in een prachtige om- geving in de deelstaat Beieren in Zuid Duitsland.

Nadat wij onze auto in de parkeergarage hadden ach- tergelaten, werden snel de stickers geplaatst en zorgde de organisatie ervoor dat de auto’s er top uit zagen voor de start, de volgende dag. Een kleine greep uit de selectie die toch al niet misselijk is; een Ferrari F12, een Porsche 356 Speedster, een Jaguar E type en diverse 911’jes. Dat ging een heel spektakel worden.

Glijdend over de mooiste wegen

Na de eerste avond heerlijk te hebben gegeten en gedron- ken, werden loten getrokken voor de starttijd en uiteraard moesten wij als eerste van start. De wekker ging dus al om 7uur. Duidelijk was dat Maarten Jan niet was geïnformeerd dat ik ook ’s morgens ruim de tijd neem en hij moest er best aan wennen dat ik rustig mijn haar zat te föhnen. Deson- danks waren wij op tijd voor de start en stond de Mazda MX5 klaar bij de vlag.

Maarten Jan reed als eerste dus ik moest mij snel het routeboek eigen maken, want uiteraard had ik de avond ervoor maar met een half oor geluisterd. Dit betekende dat wij na de start van onze eerste 280 kilometer etappe in Füssen het eerste deel opnieuw moesten rijden want er zat een fotoboek bij waarin bijgehouden moest worden welke foto’s overeenkwamen

De eerste dag wat je onderweg tegenkomt. Dit gaf ons de gelegenheid om nog eens goed om ons heen te kijken en ik moet zeggen dat de uitzichten adembenemend zijn. Na de verschillende prachtige bergpassen die ons door het Oostenrijkse land- schap leidden, leverden wij onze eerste stempelkaart in en genoten van de heerlijke keuken van Gasthaus Arzkasten in Obsteig. Daar werd ook even de olie gecontroleerd van de Ferrari F12 die even na ons binnenkwam.

Ondanks het feit dat wij voorheen nog lekker in het groene gras vertoefden, duurde het niet lang of we zaten midden in een wintertafereel met onze MX5. Toerend door de bergen hebben we uiteraard nog even wat kiekjes genomen en als echte ‘die hards’ reden wij met de kap naar beneden. Dan geniet je toch wel het meest! Een lunch en een paar uur later zaten we aan de Italiaanse grens en werden wij over de Fernpass door de bergen naar boven geleid om uiteindelijk aan te komen bij ons hotel in Klausen waar we genoten van het prachtige uitzicht, een heerlijk diner en…..een lekker koud glas bier.

De tweede dag Prachtige kamers daar en het uitzicht was ook zeker niet het minste; een voortreffelijke nachtrust was het gevolg. Dit keer waren wij niet de eersten die de dagtrip moesten afleggen en dus hadden we wat extra tijd om nog even te genieten van het ontbijt. Nu was het mijn beurt om te starten. Maarten Jan had al snel het roadbook in de smiezen en berekende hoe wij deze route zouden afleggen. We spraken af om nu alle foto’s die op de route te vinden waren, op te zoeken en te noteren, wat op zich een leuke uitdaging was want echt makkelijk was dit niet.

De totale etappe van de 2e dag was 240 kilometer en leidde ons door de Dolomieten. Vanuit Klausen zetten wij koers rich- ting Corvara, een kleine Italiaanse gemeente in Zuid Tirol. Ter hoogte van Corvara ontmoetten wij de andere rijders die voor ons waren gestart en zo vervolgden wij onze toer achter de Porsche Speedster. Langs de slingerende bergpassen en prachtige uitzichten over de bergen kwamen wij steeds hoger en opnieuw in de sneeuw terecht. Zo af en toe moest er na- tuurlijk wel even gestopt worden om een foto te schieten van het imponerende natuurgeweld die deze omgeving zo mooi heeft gevormd.

Navraag leerde dat het geen optie te zijn voor de mannen om verder te rijden. Later bleek dat er in de achteras iets was losgeschoten en dat kon pas in Nederland weer verholpen worden. De bezemwagen zorgde ervoor dat de heren netjes naar het hotel werden gebracht. Ter hoogte van Predazzo wat op zo’n 1.000 meter hoogte in Zuid Tirol ligt, sloten wij aan achter de BMW Z4 M Roadster van één van de rijders. En aangezien we mannen zijn, is het bijna onmogelijk om dan niet een klein beetje competitiegevoel te krijgen. Ons rijgedrag werd aardig sportief zodra we de dorpen uitreden en de ruimte hadden over de bergpassen. Aangekomen in Tesero wachtte ons een heerlijke Italiaanse lunch. Er werd honderd-uit nagepraat over deze fantastische trip door de Do- lomieten.

Het 2e deel van deze trip was een behoorlijke uitdaging. wat de foto’s betreft,§ want er veranderde nog wel eens wat. Zo zag je al snel posities over het hoofd omdat deze nu bedekt waren met bloemen die vol in de bloei stonden. Meerdere malen moesten wij terugrijden om ervoor te zorgen dat alle foto’s werden gespot en daar ging best wat tijd in zitten. Het was een verassende trip met grote contrasten en prachtige landschappen zoals palmbomen en olijfbomen in het dal en sneeuw en ijs op de omringende bergtoppen. Uiteraard re- den wij als laatste Merano binnen waar een warme maaltijd op ons wachtte in het hotel. Merano is een prachtig stadje met Keizerlijk-Koninklijke architectuur op de ene oever van de rivier de Passirio en moderne vormgeving op de andere.

Het verzamelpunt voor alle rijders en bijrijders was Bar Bel- vedere in Colle Santa Lucia. Een klein grill barretje met een fantastisch uitzicht. Een verplichte stop om onze routekaart te laten stempelen. Even bijgekomen met heerlijk huisgemaakt gebak en een goede kop cappuccino, zoals alleen de Italia- nen dat kunnen maken, mochten we een kwartier later alweer weg. Nagenietend in de zon vertrokken wij na de E-Type richting Tesero. Niet veel later op de route stond langs de kant van de weg de Jaguar E-Type. “Toch maar even stoppen”.

De derde dag door berg en dal Na een uitvoerig ‘slaapmutsje’ in de bar de avond ervoor, probeerden wij met een enigszins slaperig hoofd de auto weer in te pakken. Dat duurde maar totdat de Ferrari F12 werd gestart in de garage van het hotel. Dit trommelvlies- vernietigende motorgeluid maakt je namelijk meteen klaar- wakker. Maarten Jan achter het stuur en ‘the race was on’. Next Stop? San Valentino alla Muta. Dit dorp ligt op een idyllische plek tussen het Haidermeer en het Reschenmeer aan de Reschenpas. De totale trip vandaag zou zo’n 205 kilometer zijn door berg en dal. We passeerden kastelen, wijngaarden en dorpjes.

Naarmate dat we begonnen te klimmen, werden de wegen smaller en al gauw naderden wij onze voorliggers. Zo reed er een nieuwe Mercedes S500 mee. Die qua formaat toch wel moeite moest hebben met deze weggetjes. De bestuur- der van de S had samen met zijn vrouw eerder deze dag besloten om de heren van de gestrande Jaguar E-Type mee te nemen. Geen straf hoor als je bedenkt dat er massage- stoelen achterin de Benz zitten. Hier en daar doken uitdagin- gen op waarvan wij toch onze bedenkingen hadden of de grote Mercedes daar wel doorheen zou komen. Maar de stuurmanskunsten van de chauffeur logen er niet om en de exclusieve S klasse stuurde er feilloos doorheen. In sommige dorpen was het even zoeken voor iedereen want navigeren en kaartlezen is voor menigeen geen alledaagse kost. Wij vervolgden de juiste koers om uiteindelijk te arriveren bij ons eerste checkpoint “Hotel Ortlerspitz” in San Valentino. Na een goede lunch kregen wij de stempelkaart terug en de instructies voor het vervolg van de trip. Hier zaten wat aanpassingen in, dus dat zou goed opletten worden.

Door prachtig groen omgeven dalen en bloemrijke dorpen klommen we omhoog richting de 1.444 meter. Opnieuw sneeuw dus. Door smalle tunnels toerden wij richting Sam- naun in Zwitzerland. Samnaun ligt in een douane vrije zone en veel mensen komen hier dan ook naartoe om rookwaar,

drank, benzine en luxe goederen te kopen. Voor ons bleef het bij benzine en zo vervolgden wij onze weg. Eenmaal terug in Oostenrijk was onze volgende stempelpost in Ried en vanuit daar begonnen een serieuze klim naar de sneeuw.

De ski-dorpen zagen er verlaten uit. Daar waar je in het winterseizoen wordt overlopen door de skipakken kon je er nu midden op straat donuts maken met je auto zonder dat iemand het opvalt (bij wijze van spreken dan). Na nog een klein uurtje sturen en werd de plaats van bestemming be- reikt. Uiteraard hebben wij in Lech nog even stilgestaan bij het hotel waar onze Koninklijke familie ieder jaar verblijft. Een aantal rijders waaronder de Ferrari F12 en de Porsche GT vonden iets verderop een verlaten “Ski verleih service” waar nog iets geschonken werd en dat was na zo’n ener- verende trip niet af te slaan. Nog even gas voor de laatste meters naar het pittoreske Hotel “Gasthof Adler Damüls”. De Mazda MX5 van Auto Kolenaar werd netjes in lijn met de andere bolides geparkeerd. De avond die volgde kon zo een episode van “Fawlty Towers” geweest zijn. Hilarisch!

De langste en laatste dag De laatste dag en ook de langste trip, want met 425 kilome- ter telt de roadtrip van deze dag het dubbele. Daar komt ook wel een heel stuk snelweg bij dus qua tijd loopt het redelijk gelijk met de vorige dagen. De auto’s staan allemaal voor het hotel opgesteld en de zon schijnt heerlijk terwijl ik vanuit het balkon over de bergen uitkijk. De dames van Roadtrips.nu staan nog een laatste keer klaar om iedereen bij de start af te vlaggen. Ook hier was een aanpassing was in het routeboek omdat er een bergpas was afgesloten door de sneeuw. Dit betekent dus weer goed kijken waarlangs de route gaat.

Na een uurtje door het Bregenzerwald, dat bekend staat om haar kaas en de houtindustrie, arriveerden wij bij onze eerste controlepost in Lingenau im Bregenzewald. Inmiddels begon het al aardig warm te worden en genoten we van de zon. Na een kwartier vertrokken de eerste rijders alweer richting Duitsland. Langs de uitgestrekte wegen door de heuvels zien wij een prachtige golfbaan van Golfpark Bregenzerwald. Een korte twijfel om te stoppen genegeerd.

Uiteraard reden we door want er stonden nog veel foto’s op de lijst die wij moesten spotten. Na de grens Oostenrijk – Duitsland en koersten we zo’n 60 kilometer naar boven. Op naar de volgende bijzondere controlepost; Schloss Lautrach. Schloss Lautrach is een prachtig jachtslot uit 1781 welke vele malen van eigenaar is gewisseld. Zo heeft Albert Einstein hier rondgelopen en konden we na een privérondleiding van de manager, Frau Bruchmann, even plaatsnemen op de bank waar Albert Einstein regelmatig zijn boeken las.

Na de voortreffelijke lunch in uitstekende sfeer was bijna jam- mer om weg te gaan. Maar de etappe roept! Dus samen met een aantal andere rijders hebben wij ‘onze’ Mazda MX5 flink de sporen gegeven richting onze finish in Waldenburg. Na een toer over landweggetjes kwam eindelijk de Duitse Autobahn in zicht. De 7 brengt ons voor het grootste deel naar boven richting Waldenburg en dat is de weg waar zo’n Ferrari F12 en de verschillende Porsche’s zich helemaal thuis voelen. De high tech motoren zorgden voor een behoorlijke acceleratie op de stukken waar geen snelheidsbeperking geldt en dan is het even echt genieten na al die kronkelwe- gen. In ‘full cabrio style’ en plankgas richting Westhausen waar de Autobahn weer werd verlaten. Door Ellwangen in de deelstaat Baden-Württemberg en de uiteindelijke aankomst bij de finish bij Panorama Hotel Waldenburg.

Ik kan niet anders zeggen dat Roadtrips.nu een waanzinnig mooie route heeft uitgestippeld en een machtig mooie trip heeft opgezet. De prachtige locaties zorgen er daarbovenop voor dit een absolute must is voor elke auto- en toerliefhebber. Met hartelijke dank aan de organisatie van Roadtrip.nu en Auto Kolenaar te Enschede die deze onvergetelijke reis voor ons mogelijk hebben gemaakt.

Foto’s